شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۲۸۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

موجود به واجب الوجودیم همه / هستیم ولی هیچ نبودیم همه
از جود وجود عشق موجود شدیم / بی جود وجود بی وجودیم همه