شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۲۹۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

داماد بیاید و کند دامادی / غمها برود به ما رسد آن شادی
گویی که منم بندهٔ سلطان جهان / از ما بطلب تو خط آن آزادی