شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۳۱۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بی آینه تمثال نماید هی هی / بی مهر به شب ماه بر آید هی هی
سوزد سبحات وجه او دیدهٔ ما / گر پردهٔ وجه برگشاید هی هی