شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۳۱۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

با عقل حدیث عشق گویی هی هی / در کتم عدم وجود جویی هی هی
جامی و شراب و عاشق و معشوقی / یک دم به خود آ که خود تو اویی هی هی