شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۳۱۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

در کتم عدم وجود جویی هی هی / با ما سخنی ز ذات گویی هی هی
موجی و حباب نزد ما هر دو یکی است / بر آب نشسته آب جویی هی هی