وحشی › رباعی شمارهٔ ۱۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

اکسیر حیات جاودانم بفرست / کام دل و آرزوی جانم بفرست
آن مایع که سرمایهٔ عیش و طرب است / آنم بفرست و در زمانم بفرست