وحشی › رباعی شمارهٔ ۲۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

تیرت چو ره نشان پران گیرد / هر بار نشان زخم پیکان گیرد
از حیرت آن قدرت بخت اندازی / مردم لب خود بخش به دندان گیرد