وحشی › رباعی شمارهٔ ۲۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دل زان بت پیمان گسلم می‌سوزد / برق غم او متصلم می‌سوزد
از داغ فراق اگر بنالم چه عجب / یاران چه کنم، وای دلم می‌سوزد