ظهیر فاریابی › شمارهٔ ۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای قبای سپهر آمده تنگ / از چه؟ از رشک حلقه کمرت
زلف جاروب کرده زهره و ماه / تا بروبند خاک رهگذرت
روی تو هر طرف که می آری / هم عنانند نصرت و ظفرت
گرچه از خدمت تو دور افتاد / بنده دور از ملازمان درت
مددی راست می کند ز دعا / تا فرستد دو اسبه بر اثرات