افتخار جهان جمال الدین / ای تو را قول و فعل هر دو جمیل
نکته های نهفته در سخنت / همچو اسرار غیب در تنزیل
از برای ثنای طبع تو چرخ / عقد گوهر گشاده از اکلیل
وز پی چشم حاسد تو شهاب / عمرها تافته به آتش میل
خاطرت طالبان حکمت را / در بیابان حیرت است دلیل
هر که او هست بر طریق کمال / نکند نقض تو به هیچ سبیل
آسمان را کسی نخواند ضعیف / بحر را خود کسی نگفت بخیل
گرچه نامت به شعر مشهور است / داری از فضل بر جهان تفضیل
دیگران کی به پایه تو رسند؟ / پشه را کی بود مهابت پیل؟
گرچه نیلی ست آسمان لیکن / هیچ نسبت نباشدش با نیل