ظهیر فاریابی › شمارهٔ ۷۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

خسروا!ابر رحمت تو کجاست / تا ز فیضش به فتح باب رسم
سایه ای بر سرم فکن به کرم / تا ز رفعت بر آفتاب رسم
چون من از فاریاب مسکن خویش / سوی این مرتفع جناب رسم
چشم دارم که با بضاعت فضل / از سخای تو در نصاب رسم
تا تو از شهر ری به ساوه رسی / من ازین سو به فاریاب رسم