ظهیر فاریابی › شمارهٔ ۱۰۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بزرگ جهان! گر توانستمی / به جان خاک صدر تو بخریدمی
بپرسیدمت در چنین عارضه / وگر روی بودی نپرسیدمی
تو دانی که گر وصل ممکن بدی / فراق جناب تو نگزیدمی
ولیکن چو من دوستدار توام / تو را در چنان حال چون دیدمی