ظهیر فاریابی › شمارهٔ ۱۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دل خیمه غم بر آتش تاب زده ست / خونابه ز دیدگان ره خواب زده ست
این تعبیه بین که دل برون آورده ست / وین رنگ نگر که دیده بر آب زده ست