ظهیر فاریابی › شمارهٔ ۲۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بر کرده چو مه سر از گریبان می رفت / در دامن خورشید خرامان می رفت
گه گه به سخن درآمده لعل لبش / گویی عرق از چشمه حیوان می رفت