ظهیر فاریابی › شمارهٔ ۳۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دل فصل ربیع را چو جان می داند / وز نغمه بلبل به عجب می ماند
این فصل خوش است لیک از صفحه گل / بلبل همه نانوشته بر می خواند