ظهیر فاریابی › شمارهٔ ۴۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چو شمع تنم ز دل به جان می آید / جانم به لب از تاب زبان می آید
زین آتش دل خوشم چنان می آید / کز آتش آب در دهان می آید