ظهیر فاریابی › شمارهٔ ۵۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

در مستی اگر زمن گناهی آید / شاید که دلت سوی جفا نگراید
چشمت به خمار عالمی بر هم زد / گر من گنهی کنم به مستی شاید