ظهیر فاریابی › شمارهٔ ۵۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هر حلقه زلفت زفن یکدیگر / هستند نهان در شکن یکدیگر
از بهر ربودن دل و غارت جان / کردند زبان در دهن یکدیگر