ظهیر فاریابی › شمارهٔ ۵۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

تا چند ازین حبله و زراقی عمر / تا چند مرا جرعه دهد ساقی عمر
حقا که من از ستیزه جرعه غم / چون جرعه به خاک ریزم این باقی عمر