ظهیر فاریابی › شمارهٔ ۶۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

در عشق تو باز گفت نتوان کاین دل / چون است و [چسان] رنج کشد مسکین دل
گر حال دلم ندانی ای غافل یار / ور دانی و تن می زنی ای سنگین دل