ظهیر فاریابی › شمارهٔ ۶۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دوش از غم تو دیده به هم برنزدم / ور زانک زدم بدانک بی نم نزدم
زان بیم که دم تیز کند آتش دل / تا روز همی سوختم و دم نزدم