ظهیر فاریابی › شمارهٔ ۷۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گرچه همه جهد بندگی بنمایم / از عشق تو پیش کس زبان نگشایم
هم بر سر آب آید این قصه چو من / با آب دو چشم خویش می برنایم