ظهیر فاریابی › شمارهٔ ۸۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای زلف توام در تب و تاب افکنده / بر بخت بدم چشم تو خواب افکنده
در دوستی تو کوری دشمن را / چون خال توام سپر بر آب افکنده