ازرقی هروی › شمارهٔ ۱۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

عقل تو ببخت رهنمای تو بسست / در سمع فلک لفظ ثنای تو بسست
تاج سر قدر خاک پای تو بسست / در شخص هنر روان ز رای تو بسست