ازرقی هروی › شمارهٔ ۵۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

آن شد که ترا رفت همی با ما ناز / و آن شد که مرا بود بروی تو نیاز
ما ناز تو و نیاز خویش ، ای پرساز / بر سنگ زدیم و صبر کردیم آغاز