باباافضل کاشانی › رباعی شمارهٔ ۱۰۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ز افسانه گری ای دل دانش نشناس / پیوسته قرین شک، ندیم وسواس
تا تو تهی از عقل و پر از پنداری / فربه نه‌ای، از فریب داری آماس