باباافضل کاشانی › رباعی شمارهٔ ۱۰۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

کو دل که بداند نفسی اسرارش / کو گوش که بشنود دمی گفتارش
معشوق جمال می‌نماید شب و روز / کو دیده که بر خورد از آن دیدارش