ملک‌الشعرای بهار › سرود خارکن| ” میراث‌دار ادب پارسی “

خوشا بهارا خوشامیا خوشا چمنا / خوشا چمیدن بر ارغوان و یاسمنا
خوشا سرود نوآئین و ساقی سرمست / که ماه موی میان است و سر و سیم تنا
خوشا توان‌گری عاشق و نگویی یار / خوشا جوانی با این دو گشته مقترنا
به فصلی ایدون کز خاربن برآیدگل / نواخت باید برگل سرود خارکنا