خوشا بهارا خوشا میا خوشا چمنا / خوشا چمیدن بر ارغوان و یاسمنا
خوشا سرود نو آیین و ساقی سرمست / که ماه موی میانست و سر و سیم تنا
خوشا توانگری و عاشقی به وقت بهار / خوشا جوانی با این دوگشته مقترنا
خوشا مقارن این هر سه خاطری فارغ / زکید حاسد بدخواه و خصم راه‌زنا
خوشا شراب کهن در سبوی گردآلود / که رشح باران بسترده گردش از بدنا
خوشا مسابقهٔ اسب‌های ترکمنی / کجا چریده به صحرای خاص ترکمنا
درازگردن و خوابیده دم و پهن سرین / فراخ‌سینه و بالابلند و نرم‌تنا
بزرگ سم و کشیده پی و مبارک ساق / بلندجبهه و محجوب‌چشم و خوش‌دهنا
به فصلی ایدون کز خاربن برآید گل / نواخت باید برگل سرود خارکنا