نکاهدم بار، فزایدم درد / نخواهدم یار، چه بایدم کرد
غبار راهی، شدم که گاهی / زکوی دلدار برآیدم گرد
به هرکجا بخت کشاندم رخت / سپهر دوّار نمایدم طرد
فلک چو بازی به گرم تازی / فشاردم خوار ربایدم سرد
جهان به دستان درین گلستان / خلاندم خار نمایدم ورد
کجا شوم پیش غمم شود بیش / تن آیدم زار رخ آیدم زرد
گر از غم نان به لب رسد جان / ز خوان اغیار نشایدم خورد
به لعب دشمن کجا دهم تن / اگر دو صد بارگشایدم نرد
قسم به ایران کزین امیران / یکی به دیدار نیایدم مرد
بهار مضطر خمش کزین درد / نکاهدم بار فزایدم درد