ملک‌الشعرای بهار › شمارهٔ ۵۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

نسیم صبحدم ازکوهپایه باز آمد / درخت سرو ز شادی به اهتزاز آمد
بیاکه طرهٔ سنبل زشوق گشت پریش / بیا که دیدهٔ نرگس به راه باز آمد
به یاد حضرت زردشت جام باده بنومن / که جشن حضرت جمشید جم فراز آمد
تو ناز می کن‌ و دل‌ می‌شکاف‌ و رخ می‌تاب / که پیش ناز توام نوبت نیاز آمد
ببین که از در فرغانه می‌وزد امروز / همان نسیم که دوش از ره حجاز آمد