ملک‌الشعرای بهار › شمارهٔ ۵۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

آن خط سبز بین که چه زببا نوشته‌اند / گویی خط از عبیر به دیبا نوشته‌اند
در معنی لب تو ز شنگرف نقطه‌ای / برگل نهاده شرح به بالا نوشته‌اند
یا نسختی ز مهر گیا ثبت کرده‌اند / یا سر خطی بحون دل ما نوشته‌اند
یا با خط غبار به گرد عقیق تر / رمزی ز زنده کردن موتی نوشته‌اند
شرحی ز نوشداروی کاوس داده‌اند / رازی ز معجزات مسیحا نوشته‌اند
آیات حسن مطلق و اسرار عشق پاک / با لاجورد بر گل رعنا نوشته‌اند
جز عشق‌، صانعی نبود در جهان «‌بهار» / بیهوده گفته‌اند جز این یا نوشته‌اند