ملک‌الشعرای بهار › هشت شاعر در عرب و عجم| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هشت تن در هشت معنی شهره‌اند اندر ادب / چار شاعر در عجم پس چار شاعر در عرب
درگه رامش «‌ظهیر» و «‌نابغه‌» هنگام خوف / گاه کین «‌اعشی قیس‌» و «‌عنتره‌» گاه غضب
ور ز اشعار عجم خواهی و استادان خاص / رو ز شعر چار تن کن چار معنی منتخب
وصف را از «‌طوسی‌» و اندرز را از «‌پارسی» / عشق‌را از «‌سجزی‌» و هجو از«‌ابیوردی‌» طلب
اولی وصفی حقیقتی‌، دومی پندی دقیق / سومی عشقی طبیعی‌، چارمی هجوی عجب