ز البرز بزرگ در شمال ری / هر شب دم دلکش شمال آید
از باد شمال مشکبو هر دم / جان رقصد و دل به وجد و حال‌آید
وز عطر خوش گل و ریاحینش / آفات سموم را زوال آید
برفش بگدازد و به شهر اندر / بس چشمه دلکش زلال آید
امشب ز نسیم، سخت خشنودم / کز سوی شمال بی‌ملال آید
جنبد به جنوب از شمال آسان / و آزاد به بزم اهل حال آید
در محفل ما هوای جانبخشش / با روح به فعل وانفعال آید
همراه شمال جانفزا زی ما / پیوسته قوافل کمال آید
من رشک برم بدو چو از شوخی / با طرهٔ یار در جدال آید
گاهی صف چپ ازو برآشوبد / گه درصف راست اختلال آید
آشوب فتد به زلف یار اما / این فتنه مؤید جمال آید
باری نکنم نهان که سوی ما / هر فیض که آید ازشمال آید