به عهد شاه محمدرضا که بر سر او / گرفته طالع بیدار چتر فتح و ظفر
در آن زمان که ز تدبیر و اهتمام قوام / تهی ز لشکر بیگانه گشت این کشور
به سعی و همت زردشتیان ایرانی / بنای این هنرستان نو رسید بسر
بنام کیسخرو پور شاهرخ آن را / لقب نهادند آزادگان نیک‌سیر
هماره شاد بماناد روح کیخسرو / که جز به‌راه وطن‌دوستی نکرد گذر
بود امید که دوشیزگان روشندل / ز علم و عفت ازین بوستان برند ثمر
زیمن پرورش نیک و حسن آموزش / بپرورند به هر سال عده‌ای مادر
چو شد تمام بنا، خواستند تاربخش / به رسم سنت دیرینه زین سخن گستر
رقم زد از پی تاریخ سال کلک بهار / که: «باد این هنرستان مطاف علم و هنر»