ملک‌الشعرای بهار › در وصف بینش نامی که مژگانی سفید و چشمانی کم‌ دید داشت| ” میراث‌دار ادب پارسی “

آن چشم‌ سفیدی که بود چشمش کور / درکشور ما گشته به بینش مشهور
بیهوده کنند نام کاکا الماس / برعکس نهند نام زنگی کافور