ملک‌الشعرای بهار › شمارهٔ ۱۲۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ز خوبرویان بر من همی گذشت ستم / از آن زمان که پدر برد درد بستانم
به کام من شد از آن روزگار، تلخی عشق / که برد مادر در کام تلخ پستانم