فانی، کز زادن چنو سخن آرای / مادر ایام شد عقیم و سترون
خوشا زبن چامهٔ بدیع که باشد / باغی پریاسمین و خیری و سوسن
هر ورقی راکزو دو بیت نگاری / گردد بیغارهٔ پرند ملوّن
دیدم ازبن یک قصیده پاکی طبعش / دید توان نور آفتاب ز روزن
لیک من و فانی‌ایم بندهٔ ناصر / آنکه سروده است این چکامهٔ متقن
«دیر بماندم در این سرای کهن من» / «تاکهنم کرد صحبت دی و بهمن»
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.
