ملک‌الشعرای بهار › دین و وطن| ” میراث‌دار ادب پارسی “

زمانه کرد چو در بر شعار دین و وطن / شدند مردم مسکین شکار دین و وطن
به میر و کاهن روز نخست لعنت باد / کز آن دوگشت بپا یادگار دین و وطن
ز پیش گرسنگان بهر پاس عزت خویش / گریختند به پشت حصار دین و وطن
بر اختلاف خلایق بنای دولت خویش / نهاد هرکه نمود ابتکار دین و وطن
به خیر محض نباشد جهان ولیک افتاد / بشر به دام شرور از شرار دین و وطن
خدا نیای بشر بود و خاک مادر او / فغان ز قیم نااستوار دین و وطن