ملک‌الشعرای بهار › بدبینی| ” میراث‌دار ادب پارسی “

نگرجزخوب صد درصد نبینی / که گر بدبین شوی جز بد نبینی
چو نیکو بنگری در ملک هستی / بغیر از جلوه ایزد نبینی
ز نابخرد جهان را روز تیره است / نگرتا روی نابخرد نبینی
حقایق را ز چشم دیگران بین / که گر خودبین‌شوی جز خود نبینی
مسلم شد مرا کز حسن نیت / بغیر از حسن پیشامد نبینی
دد و دیوند خودبینان مغرور / همان بهتر که دیو و دد نبینی