ملک‌الشعرای بهار › زینت مرد| ” میراث‌دار ادب پارسی “

زینت مرد به عقل است و هنر / نی به پوشاک وجلال و فرّهی
دیده‌ام دانشورانی با خرد / در لباس ژنده چون عبد رهی
نیز دیدم سفلگانی بی کمال / کرده بر تن جامهٔ شاهنشهی
پوشش عالی نشان عقل نیست / فرق باشد از ورم تا فربهی
بی‌بها باشد لباسی کاندر او / نیست غیر از احمقی و ابلهی
کیسهٔ کرباس باشد پر بها / چون در او ریزند زرّ دهدهی
جاهل اندر جامهٔ فاخر بود / کیسهٔ ابریشمین‌، اما تهی