نام کامل: محمدحسن معیری
تخلص: رهی
زادروز: ۱۰ اردیبهشت ۱۲۸۸ هجری شمسی
زادگاه: تهران
آرامگاه: گورستان ظهیرالدوله، شمیران، تهران
قرن و دوره تاریخی: قرن چهاردهم هجری (هم‌زمان با دوران معاصر و حکومت پهلوی)
محمدحسن معیری در ۱۰ اردیبهشت ۱۲۸۸ هجری شمسی در تهران دیده به جهان گشود . او شش ماه پس از درگذشت پدرش (محمدحسن مؤیدالطلوع) به دنیا آمد و در خانواده‌ای با گرایش‌های هنری و ادبی پرورش یافت . از همان دوران کودکی، تحت تأثیر فضای فرهنگی خانه و مطالعه‌ی دیوان شاعران بزرگ گذشته، استعداد شگرفی در سرودن شعر و نواختن موسیقی از خود نشان داد و تخلص «رهی» را برای خود برگزید.
دوران جوانی و فعالیت‌های ادبی
رهی معیری تحصیلات خود را در تهران گذراند و از جوانی وارد عرصه‌ی ادبیات مطبوعاتی و فرهنگی شد. او با بزرگانی چون ملک‌الشعرای بهار، پرویز ناتل خانلری و هوشنگ ابتهاج (سایه) مراوده‌ی نزدیک داشت و در محافل ادبی آن دوران به عنوان شاعری خوش‌ذوق و موسیقی‌دان شناخته می‌شد . معیری سال‌ها در مؤسسات فرهنگی از جمله رادیو ایران و وزارت فرهنگ به فعالیت پرداخت و هم‌زمان به سرودن اشعاری پرداخت که به سرعت در میان مردم و ادیبان شهرت یافت.
رهی معیری در سرودن «غزل» چنان مهارتی داشت که زبان فارسی در دستان او به ابزاری آهنگین، شیوا و سرشار از عاطفه تبدیل می‌شد. او را در کنار شاعرانی چون شهریار و پژمان بختیاری، از استوانه‌های حفظ و احیای قالب‌های کلاسیک در دوران تسلط شعر نو می‌دانند . آنچه رهی را از دیگران متمایز می‌کند، تسلط بی‌نظیر او بر «موسیقی کلام» و وزن شعر است؛ به‌گونه‌ای که اشعارش بدون نیاز به ساز، نوایی درونی و دلنشین دارند.
زبان شعری او ساده، روان و به‌دور از تکلف‌های پیچیده است، اما در پس این سادگی، مضامین عمیق عاشقانه، عرفانی و گاه اندوه‌های اجتماعی و فلسفی نهفته است. او در غزل‌هایش با زبانی لطیف و گزنده، از تنهایی، ناپایداری دنیا و حسرت‌های انسانی سخن می‌گوید و پیوندی ناگسستنی میان سنت‌های ادبی گذشته و دغدغه‌های انسان معاصر برقرار می‌کند.
پیری، درگذشت و میراث
رهی معیری سال‌های پایانی عمر خود را با بیماری دست‌وپنجه نرم کرد. او سرانجام در ۲۴ آبان ۱۳۴۷ هجری شمسی، در سن ۵۹ سالگی بر اثر بیماری سرطان معده در تهران دیده از جهان فروبست . پیکر او در گورستان ظهیرالدوله در شمیران تهران به خاک سپرده شد .
«سخن» آن‌گاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینه‌ای از واژگانی که قرن‌هاست در دیوان‌ها و مثنوی‌ها و غزل‌ها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانه‌ی دیجیتال، بلکه شبستانی‌ست برای آن‌که در هیاهوی این روزگار، گوشه‌ای بیابیم و دمی با مولانا هم‌نوا شویم، با حافظ هم‌راز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکه‌ای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از این‌رو، با عشقی بی‌پایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمده‌ایم تا این میراثِ گران‌بها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای هم‌نشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راه‌اندازی گردیده است.
ایمیل: Jafarinia98[at]gmail[dot]com
BarnameNevys.ir
KalamehCo.ir
NasimKowsar.ir