اقبال لاهوری| ” میراث‌دار ادب پارسی “

❖چسان احوال او را بر لب آرم❖چسان ای آفتاب آسمان گرد❖چسان زاید تمنا در دل ما❖چمنها زان جنون ویرانه گردد❖چند بروی خودکشی پردهٔ صبح و شام را❖چنین دور آسمان کم دیده باشد❖چه پرسی از کجایم چیستم من ؟❖چه پرسی از مقامات نوایم❖چه پرسی از نماز عاشقانه❖چه حاجت طول دادن داستان را❖چه خوش زد ترک ملاحی سرودی❖چه خوش صحرا که در وی کاروانها❖چه خوش صحرا که شامش صبح خند است❖چه خوش گفت اشتری با کره خویش❖چه زهرابی که در پیمانه اوست❖چه شور است این که در آب و گل افتاد❖چه شیطانی خرامش واژگونی❖چه عصر است این که دین فریادی اوست❖چه غم داری ، حیات دل ز دم نیست❖چه قومی در گذشت از گفتگوها