رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

و کتبت حولی لا تفارق مضجعی / و فیها شفاء للّذی انا کاتم‌‌
اشاعوا لنا فی الحیّ اشنع قصّة / و کانوا لنا سلما فصاروا لنا حربا
هذا و ان اصبح فی اطمار / و کان فی فقر من الیسار
ای ماه برآمدی و تابان گشتی / گرد فلک خویش خرامان گشتی‌
چون دانستی برابر جان گشتی / ناگاه فرو شدی و پنهان گشتی
کفر و ایمان را هم اندر تیرگی هم در صفا / نیست دار الملک جز رخسار و زلف مصطفی‌
روی و مویش‌گر بصحرا ناوریدی قهر و لطف / کافری بی برک ماندستی و ایمان بینوا