رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

یا من الی وجهه حجّی و معتمری / ان حجّ قوم الی ترب و احجار
هر کسی محراب دارد هر سویی / باز محراب سنایی کوی تو
دردم نه ز کعبه بود کز روی تو بود / مستی نه ز باده بود کز بوی تو بود
الیک حجّی لا للبیت و الاثر / و فیک طوفی لا للرّکن و الحجر
صفاء ودّی صفایی حین اعبره / و زمزمی دمعة تجری عن البصر
زادی رجائی له و الخوف راحلتی / و الماء من عبراتی و الهوی سفری