رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

مردی که بر راه عشق جان فرساید / آن به که بدون یار خود نگراید
عاشق بره عشق چنان می‌باید / کز دوزخ و از بهشت یادش ناید
گر نباشد قبله عالم مرا / قبله من کوی معشوق است و بس
این جهان با آن جهان و هر چه هست / ‌ عاشقان را روی معشوق است و بس‌
هر که او نام کسی یافت از این درگه یافت / ای برادر کس او باش و میندیش از کس‌