اینک دل من تو در میانش بنگر / تا هست بجز تو هیچ مقصود دگر؟
با دل همه شب حدیث تو میگویم / بوی تو من از باد سحر میجویم.
قد تحیرت فیک خذ بیدی / یا دلیلا لمن تحیّر فیکا
گر کافرم ای دوست مسلمانم کن / مهجور توام بخوان و درمانم کن
گر در خور آن نیم که رویت بینم / باری بسر کوی تو قربانم کن
شب آمد چو من سوگوار بغم / بجامه سیاه و بچهره دژم
ذکر تو مرا مونس یارست بشب / وز ذکر توام هیچ نیاساید لب
همه شب مردمان در خواب من بیدار چون باشم / غنوده هر کسی با یار من بی یار چون باشم
وصل آمد و از بیم جدایی رستیم / با دلبر خود بکام دل بنشستیم
بهر کویی مرا تا کی دوانی؟ / ز هر زهری مرا تا کی چشانی؟