رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گر بسوزد گو بسوز و ور نوازد گو نواز / عاشق آن به کومیان آب و آتش در بود
دل را تو بنار عاشقی بریان کن / وانگاه نظر ز دل بسوی جان کن
گر زانک براه پیشت آید معشوق / این جمله بپیش پای او قربان کن