رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

تا جان دارم غم ترا غمخوارم / بی‌جان غم عشق تو بکس نسپارم‌
کنون که با تو بهم صحبت اوفتاد مرا / دعا کنم که وصالت خجسته باد مرا
بایّ نواحی الارض ابغی وصالکم / و انتم ملوک ما لمقصدکم نحو
حال دل خود ترا نمودیم و شدیم / بر درد دل اندوه فزودیم و شدیم‌
خاکی که بران پای نهی مشک و عبیرست / تختی که برو تکیه کنی عود مطرّاست‌
ما ضرّ من کانت الفردوس منزله / ما ذا تجرّع من بؤس و أقتاد
صد هزاران کیسه سودائیان در راه حرص / از پی این کیمیاء خالی شد از زرّ عیار