رشیدالدین میبدی › النوبة الثالثة| ” میراث‌دار ادب پارسی “

اذا ما تمنّی النّاس روحا و راحة / تمنّیت ان القاک یا عزّ خالیا
روزی که مرا وصل تو در چنگ آید / از حال بهشتیان مرا ننگ آید
بس که من در جستن تو گرد سر بر گشته‌ام / بی تو ای چشم و چراغم چون چراغی کشته‌ام‌
بنده خاص ملک باش که با داغ ملک / روزها ایمنی از شحنه و شبها ز عسس‌